คู่มือเกียวโต

KYOTO · เมืองหลวงพันปี

เกียวโตคือเมืองหลวงพันปีของญี่ปุ่น นับตั้งแต่เฮอังเกียวในปี 794 เมืองนี้เป็นที่ประทับของจักรพรรดิและศูนย์กลางทางวัฒนธรรมยาวนานกว่าหนึ่งพันปี หล่อเลี้ยงวัฒนธรรมราชสำนัก สุนทรียศาสตร์เซน และงานหัตถศิลป์ชั้นสูง เมืองนี้มีแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก 17 แห่ง และมีการจัดเทศกาลตลอดทั้งปี

ที่ตั้งภูมิภาคคันไซ ประเทศญี่ปุ่น — เมืองหลักของจังหวัดเกียวโต

ภูมิประเทศแอ่งเกียวโตล้อมรอบด้วยภูเขา แม่น้ำคาโมะและแม่น้ำคัตสึระ

ภูมิอากาศฤดูร้อนร้อนชื้น ฤดูหนาวหนาวเย็น ซากุระ (ปลายมี.ค.–เม.ย.) ใบเมเปิล (พ.ย.)

ประชากร≈1.45 ล้านคน (เมืองเกียวโต)

การเดินทางโตเกียว→เกียวโต ~2 ชม. 15 นาที โดยชินคันเซ็น; ~75 นาทีจากสนามบินคันไซ

การเดินทางในเมืองรถประจำทางในเมือง รถไฟใต้ดิน (สายคาราสุมะ/สายโทไซ) รถรางรันเด็น

มรดกโลก'อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งเกียวโตโบราณ' 17 แห่ง (1994)

ภาษาภาษาญี่ปุ่น ป้ายภาษาอังกฤษพบได้ทั่วไปในย่านท่องเที่ยว

สถานที่และสถาปัตยกรรม

แตะการ์ดเพื่อดูรายละเอียดและแผนที่

เทศกาลสี่ฤดูของเกียวโต

แตะการ์ดเพื่อดูที่มาและไฮไลต์

วัฒนธรรมดั้งเดิม

🍵

พิธีชงชา

วิถีแห่งการต้อนรับที่เซ็น โนะ ริคิวขัดเกลาจนสมบูรณ์ ภายใต้ปรัชญา 'หนึ่งครั้ง หนึ่งการพบ' ที่ให้ความสำคัญแก่ฤดูกาล ภาชนะ และพื้นที่

💃

ไมโกะและเกโกะ

ศิลปะที่ยังมีชีวิตแห่งย่านเกอิชา ทั้งการร่ายรำ ชามิเซ็น และการต้อนรับอันเป็นเอกลักษณ์ของเกียวโต

🎎

นิชิจินและยูเซ็น

การทอผ้านิชิจินและการย้อมผ้ายูเซ็นสืบสานงานหัตถศิลป์นับพันปีของเกียวโต

🌸

อิเคบานะ

ศิลปะการจัดดอกไม้ที่ถือกำเนิด ณ วัดรกกาคุโด (สำนักอิเคโนโบ) ในเกียวโต ถ่ายทอดพื้นที่และกาลเวลาผ่านดอกไม้

🎭

โนและเคียวเง็น

ศิลปะการแสดงที่หลอมรวมการร่ายรำ ดนตรี หน้ากาก และบทกวี ทั้งด้านที่ลึกซึ้งและด้านที่ขบขัน

⛩

วัดและศาลเจ้า

วัดกว่า 1,600 แห่งและศาลเจ้า 400 แห่ง สวนเซนและศรัทธาในชีวิตประจำวัน

อาหารเกียวโต

ไคเซกิ

แก่นแท้ของอาหารเกียวโต — อาหารชุดหลายคอร์สตามฤดูกาล ที่ให้ความสำคัญกับภาชนะ การจัดจาน และความรู้สึกแห่งฤดูกาล

ยุโดฟุ

อาหารขึ้นชื่อของวัดนันเซ็นจิและอาราชิยามะ — เต้าหู้ต้มในน้ำซุปคอมบุ จากอาหารวัดเซน

มัทฉะและวากาชิ

มัทฉะอุจิพร้อมขนมสดตามฤดูกาล — ขนมหวานแบบเกียวโต

โอบันไซ

อาหารบ้านเกียวโตที่เน้นเคียวยาไซและผักตามฤดูกาล สะท้อนวิถีแห่งความประหยัด

ผักดองเกียวโต

เซ็มไมซึเกะ ชิบะซึเกะ และสุกุกิ — ผักดองยิ่งใหญ่สามชนิดของเกียวโต รับประทานคู่ข้าวหรือชา

นามะยัตสึฮาชิ

ของฝากอันเป็นเอกลักษณ์ของเกียวโต — แป้งข้าวรสอบเชยห่อถั่วกวนหวาน

ประวัติศาสตร์และมรดก

เกียวโตกลายเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นในนาม 'เฮอันเคียว' เมื่อปี 794 และเป็นที่ประทับของจักรพรรดิและศูนย์กลางการเมือง วัฒนธรรม และศาสนาต่อเนื่องกว่าหนึ่งพันปี หล่อเลี้ยงวัฒนธรรมราชสำนัก สุนทรียะแบบเซน และงานหัตถศิลป์อันประณีต ด้วยเหตุที่รอดพ้นจากการทิ้งระเบิดทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นส่วนใหญ่ สถาปัตยกรรมและภูมิทัศน์เมืองเก่าจำนวนมากจึงยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน

เฮอันเคียว · 794

จักรพรรดิคัมมุทรงย้ายเมืองหลวงมา ณ ที่นี้ โดยวางผังเมืองแบบตารางตามแบบนครฉางอานแห่งราชวงศ์ถัง

มรดกโลก · 17 แห่ง

'อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งเกียวโตโบราณ' ขึ้นทะเบียนปี 1994 ได้แก่ วัดคิโยมิซุ วัดคินคะคุจิ ปราสาทนิโจ และอื่น ๆ

ย่านเกอิชา

ย่านฮานามาจิทั้งห้า เช่น กิองและพนโตโจ ยังคงรักษาศิลปะของไมโกะและเกโกะ

เมืองแห่งงานหัตถศิลป์

การทอผ้านิชิจิน การย้อมผ้ายูเซ็น เครื่องปั้นดินเผาคิโยมิซุ เครื่องเขิน และพัด ที่สืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น

วิดีโอแนะนำ

วิดีโอจะเปิดให้ชมเร็ว ๆ นี้

ข้อมูลและลิงก์ทางการ

🔗 คู่มือท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการของเมืองเกียวโต 🔗 สหพันธ์การท่องเที่ยวจังหวัดเกียวโต 🔗 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเมืองเกียวโต